Το έργο επικεντρώνεται στη δημιουργία τεσσάρων ανθρωποκεντρικών διεπαφών:

• ένα web plug-in,
• μια συνεργατική πλατφόρμα,
• μια mobile εφαρμογή,
• και μια διεπαφή επαυξημένης πραγματικότητας (AR).

Τα εργαλεία αυτά βασίζονται σε ένα ισχυρό API «debunking», σχεδιασμένο για τον εντοπισμό και την αμφισβήτηση ψευδών πληροφοριών.

Για την ανάπτυξη του API, το έργο εστιάζει σε δύο βασικές μελέτες περίπτωσης:

• την παραπληροφόρηση γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία,
• και την κλιματική αλλαγή.

Μέσω εις βάθος ανάλυσης με τη συμβολή κοινωνιολόγων, το έργο χαρτογραφεί περιεχόμενο παραπληροφόρησης σε γράφους γνώσης (knowledge graphs), οι οποίοι συγκρίνονται με υφιστάμενες βάσεις δεδομένων μέσω τεχνικών τεχνητής νοημοσύνης, όπως η επεξεργασία φυσικής γλώσσας (NLP).

Οι γράφοι γνώσης αποτελούν τη βάση για την ανάπτυξη μονάδων αποδόμησης (debunking modules), ικανών να επεξεργάζονται διαφορετικούς τύπους περιεχομένου, όπως κείμενο, εικόνες και βίντεο.

Τα modules αξιοποιούν προηγμένες τεχνικές τεχνητής νοημοσύνης και μηχανικής μάθησης, όπως:

• επαναλαμβανόμενα νευρωνικά δίκτυα (RNN),
• συνελικτικά νευρωνικά δίκτυα (CNN),
• μοντέλα βασισμένα σε transformers.

Μέσω αυτών, παράγεται ένας δείκτης («Disinfoscore») που αξιολογεί τον βαθμό παραπληροφόρησης ενός περιεχομένου.

Το API ενσωματώνει αυτόν τον μηχανισμό αξιολόγησης και υποστηρίζει τις τέσσερις διεπαφές:

• το web plug-in ειδοποιεί σε πραγματικό χρόνο για την εγκυρότητα περιεχομένου,
• η συνεργατική πλατφόρμα (Disinfopedia) επιτρέπει την αναφορά ύποπτου περιεχομένου προς επαλήθευση,
• η mobile εφαρμογή δίνει τη δυνατότητα ελέγχου περιεχομένου εν κινήσει,
• η AR διεπαφή προσφέρει πληροφορίες για τάσεις παραπληροφόρησης στα κοινωνικά δίκτυα.